Moja twórczość

On mówi wprost do niej doba za dobą,
Ona widzi, że on mówi gdzieś dokładnie obok.
On prawdopodobnie rzeczywiście sobą jest,
Ona wie, że to słowa ją zwiodą gdzieś.
On metodą chce ją zjednać milknie jak spowiednik.
Więc ona otwiera się na chwilkę przed nim.
A on biedny słucha i nie słyszy nic mimo starań...
Ona to widzi, słabnie jej wiara...
On myśli zaraz przecież to język ten sam!
Ona także widzi więzy gdzieś tam.
I gdyby sprężyć się tak myśli on to może przynieść pomoc.
Ona też tak myśli a ja myślę :
Gdzie metronom ?
To ponoć on na 4/4 zwykł nudzić ją.
Ona zaś na 3/4 mówi doń jak papugi,
Bo ten dialog będzie martwy,
Póki razem nie przemówią na 7/4.


This poem is very nice I think. So...in this poem there are a man and a woman.
These people have a talk. These people have fallen in love.